Search

ataktapoemata

Category

Φυσικά

Θαλασσινή συνομιλία

Θαλασσινή συνομιλία

(πρωί πρωτοχρονιάς του 2017 στο μέσον του ωκεανού του ατλαντικού)

Θάλασσα πανταχού παρούσα

        τα κύματά σου γεύομαι

         πισώπλατα με σπρώχνουν ·

         γλιστρώ στα χαϊδέματά σου

         νανουρίζομαι στην απαλότητα του ρυθμού σου

         και να σου με ένα γερό αφήνεις να

         εννοηθεί «έτσι

         να μην ξεχνιόμαστε»

Θάλασσα υπερδύναμη και γοητευτική

                                               συνάμα

         οι αποχρώσεις σου, μιλάνε,

                                    σε προδίδουν ·

         μπουνατσίζεις ευαίσθητη δεσποινίς,

                                   σαν άβγαλτο κορίτσι

         που ντρέπεσαι να το γραντζουνίσεις

         με το σκαρί το πολυωριμασμένο

          φουντώνεις, φουσκώνεις

          μονάχα στις ορέξεις σου

          τότες θα με πλανέψεις σε μέρη

          μακρινά

και      θα ρθώ μαζί σου

          θα σε πιάσω απ` το χέρι

          θα σερφάρω στην ομορφιά σου

                              αλλιώς θα τυρανιστώ

Θάλασσα απέραντη εως το υπέρ πέραν

          ωριμάζεις πρώτη απ` όλους

          η σοφία σου το μονοπάτι της ζωής

          με τα πανιά σου στέλνω τον αγέρα σου

          για να σε ρυτιδιάσει

          την αναγέννηση αναζητάς και

                             πάντοτε την έχεις

Θάλασσα κρυφή, πολυπόθητη

          με τα μυστικά ποτάμια σου

          εμβαθύνεις στο νόημα της ζωής

          ο υπόκοσμός σου

          τα κρυμμένα σου χαρτιά

          αφήνουν άφωνους τους παντογνώστες

Θάλασσα θαλασσινή, θαλασσάκι μου

          την αρμύρα σου γεύομαι

                             σαν μοιραστείς

          μα ολάκερη διψασμένο μ` αφήνεις

Θάλασσα υπομονετική

          πολλά έχεις αντέξει

          έχεις λόγους να ξεσπάς

          για να μας συνεφέρνεις ·

          κάνε να μπαίνουν στο σακί

                   οι επιτήδειοι λιγοστοί

Θάλασσα αγαπημένη

          δίχως εσέ δεν κάνουμε και χώρια δεν μπορούμε

Advertisements

Αποσπερίτης και Αυγερινός

Αποσπερίτης και Αυγερινός

(Μια προς δύο του γενάρη του δεκαεφτά ξάστερο βράδυ και μοναξιά τριγυρισμένος από νερά και κύματα)

Αποσπερίτη,

          συνοδέ της σελήνης

          ντελάλη της νυχτιάς

          στα λαμπερά ντυμένε

           έλα να με βρεις την αυγή

          σε λαχταρώ φλογισμένε

 

Αυγερινέ,

          του πουρνού βασιλιά

          συντροφεύεις τον ήλιο

          θαρραλέε μαχητή

          με τη μέρα τα βάζεις

          στο δείλι σε προσμένω

 

Αδύνατο όμως να βρεθούν

τούτα τα δυο τα άστρα

γιατί η ψυχή τους είναι μια

η λάμψη είναι μία

μοναδική η διαδρομή

μια και η φαντασία

Σαγηνεμένη θάλασσα

Σαγηνεμένη θάλασσα

(Μαη ’11, Κέρκυρα)

Σαγηνεμένη θάλασσα

Αγέρι να λυσσομανά

Πέτρα ατάραχη           υπομονετική

Με κύματα περιλουσμένη

Κάτω απ’ τα κέδρα κρεμασμένη

Μέρα με τη μέρα σιγολιώνει

Blog at WordPress.com.

Up ↑